Przyszłość Twojego dziecka zaczyna się od tego, jak dziś widzi świat.

Na rozwój krótkowzroczności wpływają zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Znaczenie ma m.in. obciążenie rodzinne, intensywna praca wzrokowa w bliskich odległościach oraz niewystarczająca ilość czasu spędzanego na świeżym powietrzu. W praktyce najczęściej jest to połączenie kilku czynników.

Praca wzrokowa z bliska to patrzenie na przedmioty znajdujące się w niewielkiej odległości od oczu, np. czytanie, pisanie, odrabianie lekcji czy korzystanie z urządzeń cyfrowych. Podczas patrzenia z bliska oko musi stale się „dostrajać”, aby widzieć wyraźnie. Odpowiada za to mechanizm zwany akomodacją, w którym mięsień rzęskowy zmienia kształt soczewki wewnątrz oka.

Gdy dziecko przez wiele godzin dziennie skupia wzrok na bliskich obiektach, mięsień ten pozostaje w długotrwałym napięciu. Uważa się, że przewlekłe przeciążenie mechanizmu akomodacji oraz brak równowagi między patrzeniem z bliska i w dal mogą sprzyjać nadmiernemu wydłużaniu się gałki ocznej, a to właśnie ono leży u podstaw krótkowzroczności.

Dlatego tak ważne są:

• regularne przerwy w pracy z bliska,
• zachowanie odpowiedniej odległości od książki lub ekranu,
• codzienny czas spędzany na świeżym powietrzu.

Krótkowzroczności nie można „wyleczyć” w sensie cofnięcia wady. Można ją korygować (np. okularami lub soczewkami kontaktowymi), a u dzieci dodatkowo podejmować działania, które mają na celu spowolnienie jej postępu.

Tak. U wielu dzieci wada zwiększa się wraz z wiekiem, szczególnie w okresie intensywnego wzrostu. Tempo progresji jest indywidualne, dlatego tak ważne są regularne kontrole wzroku u specjalisty.

Im wcześniej wada zostanie wykryta, tym wcześniej można wdrożyć działania, które kontrolują jej rozwój. Pozwala to spowolnić pogłębianie się wady w kolejnych latach, a w konsekwencji zmniejszyć ryzyko wystąpienia poważnych chorób oczu w przyszłości.

Okulary ze standardowymi soczewkami jednoogniskowymi poprawiają ostrość widzenia, ale nie zostały zaprojektowane z myślą o spowalnianiu progresji wady. Korygują wzrok, lecz nie zmniejszają wydłużania się gałki ocznej, głównej przyczyny krótkowzroczności.

Kontrola krótkowzroczności to podejście mające na celu spowolnienie tempa pogłębiania się wady. Obejmuje odpowiednio dobrane rozwiązania optyczne lub farmakologiczne oraz zalecenia dotyczące codziennych nawyków wzrokowych. Celem jest ograniczenie dalszego nadmiernego wzrostu gałki ocznej.

W zależności od sytuacji dziecka specjalista może zaproponować różne rozwiązania, m.in.:

• specjalistyczne soczewki okularowe do kontroli krótkowzroczności, np. MiYOSMART z technologią D.I.M.S.
• specjalistyczne soczewki kontaktowe do kontroli krótkowzroczności,
• soczewki ortokeratologiczne – twarde soczewki kontaktowe, które zakłada się na noc,
• zakraplanie oczu atropiną o niskim stężeniu.

Dobór metody zawsze powinien odbywać się indywidualnie, po badaniu wzroku, na podstawie rekomendacji specjalisty.

Laserowa korekcja wzroku może w wieku dorosłym skorygować wadę i poprawić ostrość widzenia bez okularów czy soczewek kontaktowych. Nie cofa jednak zmian, które doprowadziły do powstania krótkowzroczności, ani nie skraca wydłużonej gałki ocznej.

Oznacza to, że zabieg poprawia jakość widzenia, ale nie eliminuje ryzyka związanego z wysoką krótkowzrocznością, jeśli wada wcześniej znacznie się pogłębiła.

U dzieci i młodzieży laserowa korekcja wzroku nie jest wykonywana. Najważniejsze jest wtedy kontrolowanie progresji wady i ograniczanie jej dalszego rozwoju.

Soczewki MiYOSMART, korygują wadę wzroku na całej swojej powierzchni, a ponadto posiadają obszar składający się z charakterystycznych punktów, przypominających kształtem plaster miodu, tak zwanych wysp rozogniskowania, które powodują rozogniskowanie krótkowzroczne na siatkówce. Ich budowa ma zapewniać jednocześnie wyraźne widzenie i wspomniane rozogniskowanie, dzięki czemu spowalniane jest wydłużanie osiowe gałki ocznej, a tym samym progresja krótkowzroczności.

Większość dzieci adaptuje się do soczewek w bardzo krótkim czasie. Proces przyzwyczajania jest indywidualny i zazwyczaj przebiega naturalnie podczas codziennego noszenia okularów.

Najważniejsza jest konsultacja ze specjalistą ochrony wzroku, który przeprowadzi pełne badanie i zaproponuje rozwiązanie dopasowane do wieku, wielkości wady czy tempa jej progresji.

Warto również sprawdzić, czy skuteczność danego rozwiązania została potwierdzona w solidnych badaniach klinicznych dotyczących konkretnego produktu, a nie wyłącznie samej technologii w ujęciu teoretycznym.

Badania wskazują, że regularne przebywanie na zewnątrz może zmniejszać ryzyko rozwoju i progresji krótkowzroczności. Naturalne światło i patrzenie w dal sprzyjają prawidłowemu rozwojowi wzroku. Zaleca się, aby dzieci spędzały na świeżym powietrzu co najmniej około 2 godzin dziennie.

Zazwyczaj zaleca się kontrolę co 6–12 miesięcy, w zależności od wieku dziecka i tempa progresji wady. Specjalista może zaproponować indywidualny harmonogram wizyt.